Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego to wyjątkowa okazja, by zatrzymać się na chwilę i przypomnieć sobie, jak wielką wartością jest nasz język — narzędzie porozumiewania się, wyrażania uczuć i budowania wspólnoty. W klasie drugiej świętowaliśmy ten dzień w atmosferze radości, zabawy i twórczej nauki, odkrywając piękno polszczyzny poprzez różnorodne aktywności.         

Na początku uczniowie poznali krótką historię tego święta i dowiedzieli się, dlaczego na całym świecie dba się o języki narodowe. Następnie wspólnie zaśpiewali piosenkę „Moja ojczyzna”, która wprowadziła wszystkich w podniosły, ale jednocześnie ciepły nastrój. Inspiracją do rozmowy o tym, czym jest język ojczysty i jak powinniśmy się nim posługiwać stał się wiersz Małgorzaty Strzałkowskiej pt. „Reguły dla gaduły”. Dzieci zgodnie stwierdziły, że warto mówić wyraźnie, używać form grzecznościowych, unikać brzydkich słów i dbać o kulturę wypowiedzi.      

Dużo radości przyniosła praca w trzech grupach z łamańcami językowymi — uczniowie ćwiczyli dykcję, starając się jak najdokładniej odczytać trudne zdania. Wspólnej energii dodała także zabawa rytmiczna „Jestem mały, wiele umiem”, która połączyła ruch, rytm i słowa.             

 

Nie zabrakło zadań zespołowych: dzieci wyszukiwały wyrazy na czas, rozszyfrowywały znaczenia przysłów, a po udzieleniu odpowiedzi sprawdzały je w słownikach przysłów. Wielkim zainteresowaniem cieszyła się też alfabetowa burza mózgów na temat: „Dlaczego warto dobrze znać język ojczysty?” — pomysłów było tak dużo, że ledwo mieściły się na tablicy.  Każdy uczeń wybrał także jeden wyraz, który uważa za trudny w pisowni, by go zapamiętać i oswoić. Następnie dzieci korzystały z platformy Wordwall, czytając zabawne wierszyki łamiące języki — śmiechu było co niemiara! 

Na zakończenie wszyscy otrzymali pamiątkowe kartki z wizerunkiem i słowami Mikołaja Reja oraz wskazówki „Jak mam dbać o piękno polszczyzny?”. Miłym akcentem było także wręczenie słodkiej niespodzianki, która osłodziła dzień pełen nauki i zabawy. To wyjątkowe spotkanie pokazało, że nauka języka może być fascynującą przygodą, a troska o piękno mowy ojczystej zaczyna się już od najmłodszych lat.

Regina Żylińska, wychowawczyni klasy 2